ARRISKUAK
 
KONTSUMOAREN ZENBAIT ARRISKU
 
  • Faltsutzea edo adulterazioak, gaindosiak, deliriumak... eta mendekotasuna.
  • Horrela, teorian eta “garbizalea” edo “purista” izanez gero, aukerarik onena ez kontsumitzea dela esan daiteke.
  • Hau horrela izanda ere, drogak dauden gizarte batean libre bizitzen ikasi behar dugula defendatzen dugu, aitzinean drogak egon zirelako, egun ere badaudelako eta etorkizunean ere egongo direla antzematen dugulako.
Horregatik, droga bat kontsumitu behar denean funtsezkoa da ondokoa kontuan izatea:
  • Droga mota: guztiak ezberdinak diren arren, zenbat eta naturalagoa hobea izateko aukera gehiago izango du.
  • Drogek sortzen dituzten ondorioak eta hauek kontsumitzeko orduan jartzen ditugun espektatibak askotan ez doaz bat. Drogei askotan “efektu magikoak” jartzen dizkiegu eta honek espektatiba faltsuak sortzen dizkigu.
  • Substantziaren kalitatea.
  • Kontsumitzeko ditugun arrazoiak.
  • Erabilera indibiduala edo kolektiboa (taldean).
  • Zein testuingurutan ematen den kontsumoa.
 
ADOLESZENTEEK nola ikusten dute arriskua?
HELDUEK nola ikusten dute arriskua?
  • Erakargarria.
  • Esperientzia ezezagunak.
  • Momentuan momentuko bizipen intentsoak.
  • Arauak, mugak, legeak...hautsi eta urratu.
  • Bizi-erradikalismoa. Inkonformismoa.
  • Premiazkoa ez den arriskua.
  • Arazo ezagunak.
  • Etorkizneko arazoak.
  • Ordenaren mehatxua.
  • Kaos suntsitzailea.
Iturria: FUNES, J. (1996). Drogas y Adolescentes. Aguilar. Madrid.
 
BAINA...ZER DIRA ARRISKUAK?
 
Droga kontzeptua dimentsio anitzeko denez, anbibalentzia maila bat suposatzen du. Arrisku bat etorkizunean kalteak sortu dezakeen zerbait da, baina baita mesedeak sor ditzakeena ere. Azken batean arriskuekin aritzeak “bere arriskuak” eta “aukerak” eskaintzen ditu. Horrela, pertsonaren balore, esperientzia, sinesmenen... arabera arriskuak modu batera edo bestera ikusiko dira. Batzuek arriskuetatik alde egin behar dugula pentsatuko dute eta horiek negatibo bezala antzemango dituzte, beste batzuentzat berriz arriskuak erakargarriak, atsegingarriak eta desiragarriak izango dira.
 
Arriskuaren pertzepzioa nagusi diren interesen, baloreen eta sinismenen baitan aurkitzen da. Arriskua beti sinismen eta jarrera sistemetan oinarrituz baloratzen dira, hau da KONSTRUKTU KULTURALA da. Arriskuaren aurrean ez dugu kalkulagailu bat bezala jokatzen. Arrisku batzuk drama eta mehatxu handiagokoak dira. Beste batzuekin elkar bizitzen ikasten dugu eta guri ezer pasako ez zaigula pentsatzera iristen gara.
 
Drogen kontsumoa zerbait positiboa edo negatiboa bezala ikusteak ez dio batere mesede egiten prebentzio lanari, honek aldeko edota kontrako ikusmolde bat hartzea suposatzen duelako. Guretzat egokiagoa da droga kontsumoa arrisku bat bezala kontsideratzea. Autoritateen, instituzio publikoen eta orokorrean helduen aldetik sortzen diren diskriminaziorik gabeko alarmak sarritan arriskua ukatzea bezain arduragabea dela uste dugu.
 
Desiratzen ez diren jokabideak ekiditea askorentzat positiboa eta funtzionatzen duen zerbait izan arren, azken hamarkadatan alarmismoa arriskua euren identitate zeinua, probokazio eta erresistentzia sinboloa bihurtzen duten talde horien gantxoa edo amua dela ikusterik izan da, eta hauek droga-mendekotasunen prebentzioan eta arriskuen gutxitzean arreta berezia behar dutenak direla uste dugu. Gainera, askotan esan bezala sinesgarritasun intelektuala eta morala sumatzeko sentikortasun handia izaten dute, iturri hauek sinesgarritasuna galtzera iritsi daitezkeelarik.
 
Gazte eta helduen arteko komunikazioan erraz antzeman daiteke arriskuen pertzepzio arrunt ezberdina dutela. Heldu eta gazteen artean arriskuak antzemateko, sentitzeko, bizitzeko.... dauden desberdintasun horiek oztopo handiak jartzen dituzte elkarlana eta komunikazioa sustatzeko orduan.
 
 
 
Copyright © Askagintza